Weg met mijn kiloknallers

Een paar kilotjes aankomen was nooit het grootste probleem. Niet dat het heel erg hard ging, integendeel. Het ging erg mooi en gestaag, een kilotje hier en een kilo’tje daar. Het was een proces wat bij het ouder worden hoorde, vond ik. Die gedachte troostte mij. Natuurlijk zou iemand met mijn lengte en lichaamsbouw na zijn 22ste geen 80 of 90 kilo meer zijn. Kilo’tjes kwamen en gingen ook wel weer, zo schommelde ik langzaam richting de honderd kilo. Geen enkel probleem was dat, maar ik zei wel tegen mijzelf: Als ik de honderd ben gepasseerd dan ga ik er wat aan doen. Hallo, Ik wil wel fit blijven…

De honderd passeerde ik moeiteloos en gestaag groeide ik door. 105, 110 en sinds kort zelfs 115. Die laatste kilo’s gingen het snelst; door het vele solliciteren (dus thuiszitten) zat ik veel. Behalve naar vrienden en de supermarkt fietsen had ik weinig beweging. Dat in combinatie met veel en lekker eten. De frisdranken en later op de dag de pilsjes gingen er ook wel goed in. Dat maakte dat ik gauw vol gegroeid was. Ik besloot dat het maar eens afgelopen moest zijn. De druppel was vooral dat ik niet meer fatsoenlijk mijn mijn veters kon strikken (ik moest mijn adem en buik inhouden om zittend mijn veters te strikken) en Mijn broeken zaten niet lekker meer.

In mijn familie waren er een aantal tantes en nichten lyrisch over een Dr. Frank dieet. Een ander dieet als anderen, zeiden ze. Eén waarbij je gewoon kon blijven eten, zelfs vlees! Dat klonk als een goed dieet, tenminste tot ik hoorde dat ik geen aardappels, brood en paste mocht eten. Op dat moment nog geen goed idee. Ergens in augustus waren er twee zussen die ineens solidair aan elkaar ook gingen diëten met het Dr. Frank dieet, ongeveer een kilo per week werd er gezegd. Verschillende fases en ongeveer tien weken. Ik was nog altijd niet overgehaald.

Toen zag ik een nicht van mij op familiedag. Wauw, wat zag zij er goed uit! Ze was veel afgevallen en erg tevreden over haar nieuwe zijn. Misschien dan toch proberen?
Nee, aan een Dr. Frank dieet doe ik niet, zal ik ook nooit doen, maar ik houd mij wel aan zijn filosofie. Aanstaande maandag ben ik drie weken aan het diëten en ik moet zeggen, ik ben er best goed in. Het gaat mij goed af en de kiloknallers vliegen eraf. Mijn eetpatroon is drastisch veranderd. Ik at veel pasta’s, dat mag nu niet meer. Ik ben een stuk minder gaan eten, maar omdat ik zelf mijn maaltijden samenstel blijft het elke dag lekker. Aan minder eten heb ik erg moeten wennen, maar ik heb het idee dat mijn maag nu ook niet meer de hoeveelheden op kan zoals ik gewend was.
Geen alcohol zoals dr. Frank voorstelt is waanzin. De afspraak is dat ik, wanneer er een feestje is, twee glazen rode wijn mag. Bij meerdere feestjes in één week blijft het beperkt tot twee glazen in die week. Elke avond mag ik mijzelf verwennen met twee glazen fris, wel light natuurlijk. Voor de rest van de dag drink ik thee en veel water.
Soms heb ik een safdag (schijt aan frank dag ©Margreet Janssen). Sinds het begin is dat twee keer gebeurd. Wanneer ik eetdates buiten de deur heb vraag ik mijn eetdate niet specifiek rekening te houden met mijn dieet. Het moet wel leuk blijven. In die safdagen at ik wraps en pannenkoeken.

Hoe gaat het dan? Dat zal ik vertellen. Ik had met mijn zussen afgesproken dat ik per september zou beginnen. Maar zaterdag 1 september had ik een feest in Gramsbergen vanwege de feestweek en zondag 2 september had ik een verjaardag van mijn broer. Omdat het wel leuk moest blijven begon ik op maandag 3 september. Het gaat niet altijd even gemakkelijk. Wanneer huisgenoten lekkere wraps met veel shoarma en knoflooksaus eten dan is het wel even een uitdaging. Gisteren nog werd ik gebeld of ik de frituur aan wilde doen. Mijn huisgenoot kwam met vrienden thuis en hadden besloten te gaan frituren (patat met broodjes hamburgers en mexicano’s met satésaus). Allemaal lekkere dingen, waarvan het water, nu nog, spontaan in mijn mond loopt. Maar, gelukkig heb ik tijdens mijn stage en minor geleerd om te gaan met trekmomenten. Dus sla mij er keer op keer doorheen. Zo nu en dan pik ik wel één stukje chips of een aardappelschijfje, gewoon puur voor de smaak en omdat het leuk moet blijven.

Resultaat? Ja, dat is er ook. Toen ik begon woog ik 116 kilo. Gisteren, zeventien dagen verder mijn dieet woog ik 106,5 kilo. Het heeft dus wel enige rendement. De eerste onderkin is al weggetrokken, nu de rest nog. Een streefgewicht heb ik niet vooraf bedacht. Het doel is om zolang door te gaan tot ik er gevoelsmatig echt klaar mee ben. Naast dit diëten ben ik ook voornemens meer te gaan sporten. Ik ga voetbaltrainen met huisgenoten wanneer dat vervoer-technisch kan en daarnaast een andere vorm van beweging zoeken waardoor ik naast het kiloknallers kwijt raak ook nog een nodige conditie opbouw.

Copyright 2019;
Ontwerp en realisatie: Gertjan Janssen