Stiltecoupés

Iedereen die wel eens met de trein heeft gereisd kent ze wel, stiltecoupés. Het zijn ruimtes in de trein waarin je ongestoord rustig kunt zitten en genieten van de stilte, waar je kan schrijven aan een nieuwe blog, waar je de fouten gemaakt in je leven kan overdenken, waar je stil naar buiten kan staren en genieten van het landschap om je heen, waar je kan leren voor je komende tentamen, maar waar je ook rustig kunt slapen. Ik mag wel zeggen dat ik pro ben in het treinreizen.

Acht jaar lang heb ik, dankzij het systeem in Nederland, gebruik mogen maken van een studenten-ov. In die acht jaar heb ik met enige regelmaat met de trein gereisd. Eerst dagelijks, toen ik nog reisde van en naar school, later minder omdat ik op kamers ging. Lange en korte afstanden heb ik gereisd. Eens naar Den Bosch voor een kopje thee, of naar mijn ouders in Assen. Ongeacht wanneer en waarheen ik reisde was daar de stiltecoupé.

De stiltecoupé en ik zijn in de afgelopen acht jaar meer dan vrienden geworden, we hebben elkaar als ware omarmt. Die keren dat ik vrijdagmiddag vanuit de drie gezusters via de shoarmatent naar huis ging om te eten met mijn ouders was de stiltecoupé daar zodat ik in alle stilte na kon genieten van wéér een prachtige middag met vrienden & klasgenoten. Of die keren dat ik vanwege mij studie in Leiden een langere reizen maakte van Assen/Groningen naar Leiden en andersom. Dan was de stiltecoupé er omdat ik om vijf uur ‘s ochtends niet echt wakker genoeg was om naar het geschreeuw van stappers te luisteren die net uit de kroeg kwamen kruipen.

Ja, je kunt wel stellen dat ik en de stiltecoupé het goed kunnen vinden. Dat is de reden waarom ik, wanneer ik alleen reis, altijd in de stiltecoupé zit. Ik heb er geen baat bij om verplicht mee te moeten luisteren naar gesprekken van twee vriendinnen die elkaar al echt zo lang niet gezien hebben of jongens die stoer vertellen wie ze deze week ook alweer regelt hebben. Rimpelsauriërs die samen een dagje uit zijn passen daar feilloos bij. Had ik trouwens al iets geschreven over enthousiast bellende mensen?

Ruim acht jaar heb ik ervaring met de Nederlandse Spoorwegen. We kunnen niet altijd met elkaar vinden. Bijvoorbeeld die keer dat ik als sardientje zat opgesloten in een te kleine trein met teveel passagiers of die keer dat ik vanwege, het vooraf aangekondigde, slechte weer drie uur vast zat op station Utrecht in de hoop dat er überhaupt nog een trein richting Groningen ging. Nu kan ik daar na de laatste week nog een irritatiepunt bijvoegen. En het ligt niet eens aan de NS dit keer. Nee, ik begreep dat de NS het zelf ook spuugzat is. Wat is het geval? Misschien voel hem misschien al aankomen: De stiltecoupé is niet meer wat het was.

De afgelopen week heb ik meerdere malen met de trein gereisd. Links van mij zaten, alsof men in een gewone coupé zat, vier vrouwen gezellig met elkaar te kletsen en zoals dat met vrouwen wel eens gebeurd werd het naarmate het gezelliger werd, luidruchtiger. Rechts van mij besloot een jongeman zijn telefoon te pakken en iemand te bellen: “He hoe is het? … Ja, met mij wel goed. Ik zit net in de trein en moet nog ruim twee uur dus ik dacht; ik bel maar even”. Alsof dat niet genoeg was werd een vrouw die iets zei over het feit dat men in een stiltecoupé zaten boos aangekeken, het was welgeteld ongeveer vier minuten stil, maar het gemompel werd al gauw weer een gesprek op luide en gezellige toon (en dit is niet van de laatste weken, maar dit gebeurd al veel langer).

Natuurlijk is ontzettend gezellig als je met vrienden in de trein zit, maar ga dan lekker niet in de stiltecoupé zitten. Zoek lekker een plekje waar niet op de ramen staat: “Silence (S) Stilte”. Misschien komt het niet in je op, maar sommige mensen houden van rust en gaan bewust in de stiltecoupé zitten in de hoop dat zij niet gestoord worden door en van mensen die de plakstickers op de ramen negeren.

Evolueren wij in Nederland zo dat het ons niet uitmaakt in welke coupé wij zitten en wij maar doen wat ons het beste lijkt? Zo ja, kijk dan even naar de mensen om je heen en volg het goede voorbeeld van de mensen die wel in een gewone coupé gaan zitten als ze willen praten, bellen of van mij part gezellig samen party en co willen doen.

Maar val mij er niet mee lastig in de stiltecoupé.

Copyright 2019;
Ontwerp en realisatie: Gertjan Janssen