Gertjan Janssen

"Verbeelding brengt je overal"

Welkom thuis

29-01-2012

En zo ben ik weer in Groningen, thuis aan het logeren bij Bert. Vrijdagavond was er een hospiteeravond in Leiden. Het moment daarna leek mij geschikt om mijn afscheid te vieren. Toen ik mijn huisgenoot hoorde bellen met de kandidaat die uitverkoren was haalde ik koude pils en liep ik de fusie in. We vierden mijn afscheid in een klein gezelschap. Dat afscheid zorgde voor een onbestemd gevoel. Ik realiseerde me – niet voor het eerst – dat ik Leiden ging missen. De rust, de stad en mijn huisgenoten en alles waar ik de vorige keer eigenlijk ook al over schreef. Het afscheid was mooi. De huisgenoten die ik het vaakst tegen kwam waren er. Ze genoten zicht- en hoorbaar van het bier. De mooiste reactie was wel van een huisgenote van me, het was zoiets als: “Normaal vind ik Heineken niet zo lekker, maar dit is wel erg lekker”. Het gevoel wat ik net beschreef knalde vooral binnen toen ik mijn kamer – in Leiden – weer in liep. Vrijdagmiddag had ik mijn tassen al ingepakt. Mijn kamer was daardoor al leeg. Het enige wat er nog stond was mijn laptop. Het overviel me onaangekondigd. BAM! Mijn tijd in Leiden is voorbij, klaar!.

De afgelopen week was een week van laatsten. Zaterdagochtend poetste ik voor het laatst mijn tanden, ontbeet ik voor het laatst, pakte ik mijn laatste tas in en sloot ik mijn deur voor het laatst. Aangekomen in Groningen was dat afscheidsgevoel helemaal weg. Ik voelde me welkom in mijn ‘eigen huis’ en ik kan weer genieten van de luxe en vrijheid die ik heb hier in Groningen. De komende dagen mag ik nog logeren bij Bert; Hij is bezig met zijn eigen kamer en heeft – door de huur – nog recht op mijn bed tot woensdag. Dan is het één februari en mag ik voor het eerst sinds vijf maanden in mijn eigen bed slapen. Het klinkt materialistisch maar het is ontzettend fijn om al je spullen weer te hebben. Bert heeft ontzettend goed gepast op al mijn spullen en ik wil hem via deze weg ook bedanken daarvoor. Bedankt man!

Zaterdagavond hadden we een statiegeld feest. De officiële benaming van het feest zou een mooie titel van een slecht boek kunnen zijn: ‘Het 150 euro vergeet al je zorgen welcome home afscheid statiegeld feest!!!!’. Voordat dat dit feest gevierd kon worden moesten we eerst 35 kratten bier inleveren. Graag zou ik een uitgebreid verslag willen geven over hoe de gezichten van de mensen eruit zagen toen de deuren van de lift – op de begane grond – open gingen. Maar het gezicht van mensen die vier mensen en 35kraten bier in de lift zien staan is onbeschrijfelijk. Het gezicht van de jongen bij de emballageband is eveneens onbeschrijfelijk. Probeer je het maar voor te stellen.

Zoals het ons studenten en beginnende arbeiders betaamde vierden we het feest alsof ons leven er vanaf hing. De vriezer buiten zorgde dat het bier op het balkon goed koud bleef. Een van de dingen waar ik nog een theorie over zou willen schrijven is het feit dat onze keuken altijd het centrum is van de feestvreugde. Vrijwel iedereen verzamelde zich ook gisteren weer in de keuken. En afgezien van de hal en de keuken heb ik weinig gezien. Dit zorgde niet alleen voor veel staan, maar vandaag ook voor spierpijn. Tijd om daar wat aan te gaan doen. Toen iedereen naar huis ging was het ook voor ons tijd om te gaan slapen. Nu een paar nachten op de bank / luchtbed. Dan mag ik weer in mijn bedje liggen. Ik zie er nu al naar uit.

3 reacties op “Welkom thuis

  1. Saskia reageert:

    Mooi om zo een leuke periode af te sluiten.

  2. Desiree reageert:

    Heerlijk zo’n gezellig afscheidsfeest 🙂 Enne, Leiden is maar een paar uurtjes met de trein van je vandaan, ik weet vrijwel zeker dat je er wel weer eens langs zult gaan!

  3. Elisabeth reageert:

    Wat een mooie en leuke manier om zo periode af te sluiten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ontwerp & Realisatie
Gertjan Janssen