Gertjan Janssen

"Verbeelding brengt je overal"

Rustoord Villa Molshoop (Nijmegen)

23-05-2012

‘Ja wie had dat gedacht, van villawijk naar krantenwijk..’ ‘..Ik woon in een groot huis met een lift, maar er wonen ook andere mensen’ (beide van de Telfortcommercial). Het mag duidelijk zijn, na afgelopen weekend in een – voor studenten gezien – riant huis te hebben geleefd in Nijmegen was het afgelopen maandag weer wennen aan mijn eigen kamer.

Het geval wil dat Anne, één van de vrienden die ik heb leren kennen op camping Bergzicht, in Nijmegen in een antikraakpand woont. Een paar weken geleden mailde ze ons (vrienden van Bergzicht) in een overweldigend impulsief moment dat het wat haar betreft lang genoeg geduurd had en dat  ze ons nodig weer moest zien. In de haar e-mail stelde ze twee weekenden voor. Midden in mijn scriptiestress zag ik deze e-mail. Haar idee leek mij fantastisch en dat was het ook!

Afgelopen vrijdag reisde ik naar Nijmegen. Na een korte lunchstop in Assen vervolgde ik mijn reis. De trein stopte op plaatsten die ik niet kende en gauw weer hoop te vergeten; Wijhe, Olst, Dieren, Elst.. ik dacht: ‘Wanneer wordt er omgeroepen dat het einde van de beschaafde wereld voor ons ligt en dat de NS de veiligheid vanaf dit punt niet meer kon garanderen’. Deze melding bleef uit en plots hoorde ik dat het volgende station Nijmegen zou zijn. Ik was gered! Ik stapte uit en keek om me heen en even voelde ik mij alleen, maar dit keer geen pilaar op het station te vinden waar zij achter vandaan kwam met een lachend gezicht. Dus vol  goede moed stapte ik in de bus die mij het dichtst bij de woning zou brengen.

Het huis was groot. Het bleek van de ex-keeper van NEC te zijn geweest, hij had het laten bouwen en kon daar na zijn vertrek naar een andere club niet blijven wonen. Het werd via de gemeente anti-kraak en nu woont Anne daar met vrienden. In een ver verleden heb ik ook wel eens (anti-)kraak gewoond maar in vergelijking met dat kantorenpand zonder goede voorzieningen was dit een paleis. Een ruime keuken met vijf pits gasstel, een ruime woonkamer met eettafel en voldoende zitruimte, terrasdeuren naar een riante achtertuin met gras en een terras. Twee badkamers waarvan een met groot ligbad waar ik 191cm zelfs fatsoenlijk in paste en een luxe douche/stoomcabine. Dit alles voor een huurprijs die ruim lager is dan de huur die ik momenteel mag betalen voor mijn 26m2. De prijs is all-in wat betekende dat we alle faciliteiten zo lang mochten gebruiken als we wilden. En dat gebeurde.

Het weekend was ontzettend gezellig, oude herinneringen werden op de spreekwoordelijke tafel gelegd, foto’s die in het verleden gemaakt waren werden bekeken, spelletjes werden gedaan en trouw en samenwoonplannen werden luchtig besproken. Het was lachen gieren brullen en moeilijk te verwoorden in deze blog. Een gevalletje: ‘je moest er bij zijn’. Vrijdagmiddag kwamen de gasten langzaam binnendruppelen. Uiteindelijk waren we rond elf uur ’s avonds compleet. Vijf vrouwen en twee mannen. Een spelletje werd gedaan, toastjes werden gesmeerd en plannen voor de volgende dag werden, door mij, vakkundig in de ijskast gezet. Ik had een relax weekend voor ogen en dat moest, vond ik, vooral zo blijven. De volgende dag gingen we na een traag ontbijt en een uitgebreide training (relaxen voor gevorderden, les drie) Nijmegen in. Een leuke stad met wisselend publiek. Er was een divers geklede mensen op straat die weinig hadden van zowel de mensen die ik in Groningen of in Leiden tegen was gekomen. Iets nieuws, dus interessant. Toen de ober van het terras onze bon niet kon vinden in het systeem en wij daardoor beduidend goedkoper van het terras liepen en we op de markt, waar uitsluitend kleding te koop was, geen munt (voor Mojito’s) konden vinden besloten we naar huis te gaan en een welverdiend biertje te drinken in de zon. Onderweg naar de fietsen zag ik nog dat er, in tegenstelling tot Arnhem, wel een loempiavouwer (verkoper) te vinden was. Dus die had Nijmegen ook in de pocket.  2-0 voor Nijmegen.

Zondag sloten we de dag af door met de overgebleven logees nog naar een plas in de buurt te gaan. Daar mocht ik, goedgekeurd door mijzelf, blootsvoets door het koude water heen wandelen. IJskoud en minder lekker dan tijdens de nazomer in de zee tussen Noordwijk en Katwijk, waar ik op dat moment aan moest denken. Dat was, ondanks de gezelligheid die hier meer aanwezig was, toch idyllischer.

Al met al was het een fantastisch weekend en zeker voor het herhalen waard. Niet alleen vanwege de fantastische accommodatie en het kunnen genieten van de stoomcabine, maar meer omdat ik deze vrienden voor mijn gevoel te weinig zie. Goede dingen dus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ontwerp & Realisatie
Gertjan Janssen