Gertjan Janssen

"Verbeelding brengt je overal"

Pakjesavond

02-12-2012

Voor sommigen is het vandaag of volgende week pakjesavond, maar in mijn vriendengroep werd dit afgelopen vrijdag gevierd. Herinneringen heb ik van toen ik klein was. Bezorgpiet sloeg keihard op ons raam om te laten weten dat de jutezakken met cadeaus klaar stond voor de deur. Later kwam ik erachter dat bezorgpiet onze buurman was (die ook toevallig piet heet) en dat hij de cadeaus neerzette op verzoek van vader en moeder.

Daar zat ik met mijn broers en zussen op stoelen, banken of zelfs op de grond, het maakte op dat moment niets uit. Gespannen wachtte ik tot er een pakje uit de grote zak kwam waar mijn naam op stond. Magischer dan op pakjesavond klonk de naam Gertjan nooit. “Gertjan, deze is voor jou!” Vol verwachting stopte mijn hart even met kloppen. In volle snelheid werd het cadeaupapier van het cadeau afgesloopt om te zien wat de sint mij had geschonken. Vol trots hield ik mijn cadeau omhoog en schreeuwde het uit van geluk! Wauw een op afstand bestuurbare auto!

De spanning die ik voelde voor Sinterklaas is in al die jaren niet weggegaan. Thuis stopten zijn we met het vieren van Sinterklaas. Geen cadeaus, geen gedichten, maar gelukkig werd de Sinterklaas traditie vorig jaar in de vriendengroep geïntroduceerd. Afgelopen vrijdag hadden wij de tweede viering. De spanning voor Sinterklaas was goed voelbaar. Dit keer niet om de cadeaus, maar vooral voor de gedichten die geschreven. Het gedicht van een vriend sprong er in 2011 met kop en schouders bovenuit. Dat gedicht werd de nullijn voor de gedichten van dit jaar. Het zou harder en confronterende worden dan het vorig jaar was, maar wel zonder kwetsende woorden. Dat ik uit de zeventien personen hetzelfde lootje trok als vorig jaar was voor mij een dikke vette bonus! Toen ik zag dat ik Eiko had zocht ik gelijk mijn gedicht voor hem van vorig jaar erbij en las het. De beste onderwerpen zouden terugkomen in zijn nieuwe gedicht. Verder besloot ik research te doen voor nieuwe onderwerpen.

Dat lukte, want naast het bureauonderzoek op Facebook, instagram en andere sociale media nodigde ik Eiko uit om te komen eten en te borrelen. Tijdens het borrelen vroeg ik op slinkse wijze naar informatie die ik kon gebruiken voor mijn gedicht. Open als het gesprek was vertelde hij en luisterde ik. Puur voor de interesse.. en mijn gedicht natuurlijk. De dag erna sprak ik Eiko nog na de kerkdienst waar we heen waren gegaan. En daar kregen we het over Sinterklaas. Elze, die er ook was, zei in dat gesprek “Ik had gehoopt dat ik Eiko had”. Nieuwsgierig en betrokken als ik ben vroeg ik wat zou je dan in je gedicht schrijven? Dat bleek de perfecte vraag te zijn. Elze vertelde uitgebreid wat ze zou schrijven als ze Eiko zou hebben als lootje, niet wetende dat ik hem had als lootje. Nu had ik voldoende onderwerpen om een mooi gedichtje te schrijven en dat deed ik.

Toen het vrijdag tijd was geworden om de cadeaus uit te pakken ging het mij al lang niet meer om de cadeaus zelf. Want die waren vooral erg handig. Het ging mij erom wie het mooiste gedicht geschreven zou hebben en wat er geschreven zou worden. Unaniem werd het gedicht geschreven door Gerben, die vorig jaar zelf slachtoffer was van het mooiste gedicht, uitgeroepen tot het beste gedicht van de avond. Elke geschreven zin was raak en zorgde voor mooi leedvermaak inclusief hard gelach. De rijmwoorden die ik mocht voorlezen gingen voornamelijk over mijn dyslexie, mijn vele praten, mijn onzinnige en vooral nietszeggende Twitter berichten en mijn blogs. Dank je wel Jacqueline! Ik dacht na mijn eerste gedicht klaar te zijn voor de avond. De schade viel mee, dacht ik. Niets bleek minder waar. Ik mocht voor een tweede maal op de dichtstoel zitten voor mijn tweede gedicht. In het tweede gedicht werd aan de kaak gesteld dat ik bij Terwille werk en dat mijn cliënten mijn blogs maar niet moeten lezen. Ook het niet hebben van een vrouw werd eruit gehaald. Gelukkig kreeg ik wat tips mee van de lieve sint:

“Een paar tips van de sint:
Hij weet wel wat een vrouw fijn vindt…
Laat háár praten, leer háár kennen,
Met chocolade en rode rozen haar verwennen

 

Lach om háár grappen,
Ga zelf niet teveel moppen tappen!
Verzorg een fijne high-tea,
met een lekkere muffin en brownie!”

3 reacties op “Pakjesavond

  1. Piet en Yolanda reageert:

    Leuk verhaal en leuk dat we nog steeds tot je herinneringen behoren. Groetjes van je ouwe buurtjes.

  2. Wietske reageert:

    🙂

  3. Tanja reageert:

    Op zoek naar de ware dus! Met deze tips op zak moet het vast lukken.. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ontwerp & Realisatie
Gertjan Janssen