Gertjan Janssen

"Verbeelding brengt je overal"

Op zoek naar

17-06-2012

Toen ik nog bij mijn ouders in Assen woonde was er op radio Drenthe, de zender die dagelijks aanstond in de keuken, een programma wat ‘op zoek naar’ heette. Toen ik vanmorgen onder de douche nog maar eens een keer nadacht over de telkens hogere drempel om een blog te schrijven, besloot ik dat het vandaag maar moest gebeuren. Het onderwerp werd, door de gedachte geleid, al gauw ‘Op zoek naar’. Ik zal uitleggen waarom.

Terugkijkend naar de weken na mijn laatste blog-bijdrage zie ik een duidelijke regelmaat. Een regelmaat van soms naar school, vaak laat op bed en verder thuis de boel proberen schoon te houden. Regelmatig is het, maar ik ben er inmiddels wel achter dat het saai is. Bijvoorbeeld de afgelopen week. Deze werd beïnvloed door het EK in Polen en Oekraïne. Het EK waarop Nederland tot op dit moment keihard gefaald heeft. Want na twee wedstrijden hebben we welgeteld, en, let op, dit is naar boven afgerond, geen enkel punt en maar één doelpunt door een spits, die volgens zoveel mensen, geen eens een spits had moeten zijn. Hoe ziet die regelmaat er dan uit? vraag je je misschien wel af.

Om dat goed te kunnen neerzetten moet ik misschien eerst de situatie schetsen. Wie mij op andere manieren volgt, weet al dat mijn kamer omgebouwd is tot het domein waarin het EK gekeken wordt. De indeling van mijn kamer is drastisch veranderd en een geleende beamer is nu het middelpunt van de kamer. De afgelopen anderhalf week heb ik dan ook meer naar een witte muur op mijn kamer zitten staren dan ik de rest van mijn leven zal doen.

Terug naar de regelmaat. Het begint allemaal met wakker worden. Ik hoop dat dat gedeelte ook wel blijft. Vervolgens constateer ik, dat ik voor mij gevoel veel te vroeg ben wakker geworden. Ik pak mijn laptop en blijf zo nog ongeveer uur in bed. Vervolgens ga ik uit bed en ruim de achterbleven rommel van de avond ervoor op. Daarna is het tijd vullen met films en Xbox tot een uur of vijf om dan te eten met gasten die al gekomen zijn en vanaf een uur of half zes loopt het huis rustig vol. Samen kijken we voetbal en praten wat na tot laat. Als iedereen weg is en alle glazen weer in de keuken staan poets in mijn tanden en ga slapen.

De wedstrijden van het Nederlands elftal zijn het best bezochten. De laatste wedstrijd waren we met 23 personen. Tegelijk, word dan ook het beste gedronken. Dat maakt dat de stapel statiegeld-kraten inmiddels al weer een luttel bedrag van 93,60 euro waard is.

Misschien klinkt het, als je het nog retedruk hebt met eens studie of al in de dagelijkse sleur van een vaste baan zit, leuk en geloof me dat is ook! De beamer is van zeer goede kwaliteit (waarvoor dank, Datas). De beamer maakt films kijken of potjes Fifa spelen op de Xbox een adembenemende attractie. Maar, ik denk niet dat ik dit nog eens twee maanden zo vol houd. Dat hoeft ook niet want over ongeveer twee weken is het EK voorbij, zal de beamer weggaan en zal ik mijn kamer opnieuw mogen verbouwen. Maar even in alle eerlijkheid. Ik zou mij werkelijk helemaal kapot vervelen als ik de de komende twee maanden geen dagbesteding zou vinden. Voor de komende weken heb ik drie dingen gepland die studie gerelateerd zijn. De presentatie van ons onderzoek, een vakgesprek en tot slot op drie juli een verplichte slotconferentie. Dan is het klaar, heb ik mijn punten, kan ik mijn diploma afhalen van een kantoor en ben ik afgestudeerd.

Maar dan? Kortom, ik ben dus op zoek naar dagbesteding. En dan niet, net als op radio Drenthe, in ruil voor een rollade, ‘DE koffie’ of de ‘friese berenburg’. Nee, ik zoek iets uitdagends. bijvoorbeeld een goede baan met een leuk salaris (wie wil dat nou niet?). Momenteel ben ik erg georiënteerd op de ambulante verslavingszorg. Naar de instellingen die dat bieden in Groningen, Verslavingszorg Noord Nederland (waar ik stage heb gelopen) en Terwille ga ik ook open sollicitatiebrieven sturen. Maar tegelijk weet ik dat er een kleine kans is dat ik uitgenodigd zal worden op gesprek, laat staan een baan krijg aangeboden. Want in deze sector wordt dankzij politiek Den Haag zo ontzettend veel bezuinigd dat ik de droom, die ik nu heb om in die sector te werken, voorlopig kan laten varen. Dat werd ook bevestigd door een ex-collega van de VNN die ik een maand geleden tegenkwam, zij voorzag dat er niet gauw mensen aangenomen zouden worden.

Goed, ik op zoek naar iets uitdagends, waar veel tijd in kan zitten en waarmee ik de grenzen van mijn kunnen opnieuw moet zoeken.

Weet jij iets?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ontwerp & Realisatie
Gertjan Janssen