Gertjan Janssen

"Verbeelding brengt je overal"

Op weg

25-10-2012

drivingJarenlang was mijn fiets mijn grote vriend. Ik kan me zelfs nog eens herinneren dat ik een blog schreef over mijn fiets. Vanzelfsprekend heb ik, net als menig Gronings student, de nodige fietsen versleten de afgelopen jaren. Maar zolang mijn fiets niet kapot of gestolen was stond ze trouw op mijn te wachten. Je kan wel zeggen dat ik geen afscheid kan nemen van mijn fiets zoals mijn vader geen afscheid kon nemen van zijn oude Volvo. Maar net als mijn vader op een gegeven moment afscheid moest nemen van zijn Volvo, zo moet ik nu ook verder. Reden? Een mooie baan bij Terwille, waar ik werk kan doen dat mij veel voldoening geeft (ik wil het nog maar eens benoemen).

Dat ene wat ik al jaren uitstelde gaat nu echt gebeuren. Ik ga mijn rijbewijs halen en de eerste stappen daarvoor zijn gezet. Vanmorgen om acht uur had ik mijn tweede rijlesblok. Vorige week had ik een rijtest en aan de hand daarvan kreeg ik een pakket aangeboden en een rijinstructeur. Nol paste goed bij mij (het lijkt wel een datingsite). Nu koppel ik graag dingen die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. Maar toen ik aan Nol gekoppeld werd moest ik gelijk denken aan de serie ‘Sam Sam’ (1994 – 2003). In deze serie draait om een viertal jongvolwassenen die een bovenverdieping huren van een ouder paar die op de begane grond wonen. Deze ouderen heten Nol en Rietje Brouwer, een fantastisch stel om te zien. Nol is een chagrijnige norse oude man die liever lui is dan moe en Rietje die het tegenovergestelde is, laten we zeggen, te goed voor deze wereld. De humor in het programma is legendarisch en heeft voor veel plezier gezorgd in mijn leven.

De Nol van mijn rijlessen is totaal iets anders dan de Nol die ik ken uit de serie. ‘Mijn’ Nol gaat er voor zorgen dat ik dit jaar nog mijn rijbewijs haal (tenminste dat hoop ik) en dat vind ik mooi!

Maar eerst nog iets anders . Voordat je een tussentijdse toets mag aanvragen moet je eerst de autotheorie halen. In mijn geval was dat geen uitzondering. Gisteren moest ik er aan geloven. Van mensen in mijn omgeving hoorde ik telkens meer angstvallige verhalen dat de theorie erg lastig was en je daar echt goed voor moest leren. Sommigen deden zelfs vijf keer een theorie-examen. Dat zorgde wel voor mini-paniekjes, maar in de praktijk zorgde dat er niet voor dat ik ging leren. Ik had geen boeken en geen software. Na mijn rijtest had ik een gesprek over voorwaarden en kwam ter sprake of ik al een theorie-examen had gedaan. Ik vertelde dat ik een ingepland had en kreeg van de ANWB een twee boeken en inloggegevens om online te oefenen. Maandag en dinsdag las ik het boek door, deed wat oefenvragen en maakte 9 proefexamens. Gisteren zag ik om 9:54 dat ik om 10:00 aanwezig moest zijn voor het examen van 10:15. Als een malle ging ik naar het CBR en verzon voor de zekerheid een goede smoes (het voelde alsof ik terug naar schoolging). Tijdens het wachten hoorde een jongen die bij mij in de beurt stond. Hij deed al voor de zesde keer examen. Ik rekende gauw uit dat 6×35 euro heel veel geld was. Na het examen, was ik met tafel nummer vijf de eerste persoon die het examen had gehaald. Dat was met weinig leren en een paar stomme foutjes een prima resultaat.

Nu de theorie binnen is moet ik het op de weg waarmaken. Wat was de eerste keer spannend! Vanaf het begin mocht ik al schakelen, gas rem en alle andere zaken die blijkbaar bij het autorijden horen. Rotondes vind ik tot op heden het meest spannend. Man, man, man wat moet je dan veel doen zeg. Remmen, koppeling in, terugschakelen naar de twee, kijken of het druk is, terugschakelen naar de een, nog een keer kijken, ondertussen nog meer remmen , stilstaan, binnen, buiten, dode hoek, koppeling oplaten komen, gas intrappen, aan je stuurtrekken, schakelen naar de twee, richtingaanwijzer, nog meer sturen en dan de rotonde uit.
Vrouwen die beweren dat mannen niet kunnen multitasken hebben het bij het kortste eind, dit is het bewijs dat elke man met een rijbewijs dit aardig goed onder de knie heeft. Ondertussen heb ik al heel wat bochtjes gemaakt en geschakeld en de auto af laten slaan, file geparkeerd, vooruit en achteruit inparkeren en hoewel het allemaal nog lang niet goed gaat schijn ik wel een snelle leerling te zijn. Ik pik de dingen goed op en mijn rijinstructeur hoeft de dingen vaak maar een keer te benoemen.

Met deze progressie de afgelopen vier lesuren heeft groen licht gegeven om mijn tussentijdse toets in te plannen. Dat is gebeurd en zal plaatsvinden na 22 lesuren op 22 november 2012. Voor degene die dan op weg moeten wil ik vragen om dat niet te doen. Ik zou graag ook mijn tussentijdse toets in een keer halen en later mijn praktijkexamen..

Al met al een lang verhaal waarin ik eigenlijk wil zeggen dat autorijden echt gaaf is. Ik zie mij stiekem 2013 ingaan met een rijbewijs op zak. Als dat lukt heb ik een fantastisch 2012 gehad (en dromen daarover mag best)

Een reactie op “Op weg

  1. Geert Janssen reageert:

    Pracht verhaal! En nu maar hopen dat dromen en wensen werkelijkheid worden.Ga d’r voor!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ontwerp & Realisatie
Gertjan Janssen