Gertjan Janssen

"Verbeelding brengt je overal"

De ‘andere kant’ van de lans

12-01-2012

Een aantal dagen geleden schreef ik dat het mijn verwachting is dat de taboe op online daten zou verdwijnen. Daar sta ik nog achter. Online daten met alle gemakken die daar bij horen word meer geaccepteerd dan pakweg vijf jaar geleden. Wat ook veranderd is zijn de marketing technieken van datingsites. Ze pochen graag. Ik zie het voor me dat de makers van de datingsites samen komen op een beurs om op te scheppen over de hoogte van hun slaginspercentage. ‘Een op de drie personen heeft een directe match’ en ‘heb je binnen de eerste drie maanden nog geen partner gevonden dan krijg je van ons je geld terug’. Rondom het online daten is een hele markt ontstaan. – Radar heeft er nog een aflevering over gemaakt – Er zijn veel sites om een partner te vinden. Met soms nog creatievere slogans, voorbeelden genoeg: ‘Daten voor hoger opgeleiden’‘Via dating uw ware partner vinden’, ‘van flirten tot minnaar’. Die laatste is de ergste vind ik zelf. Wanneer vreemdgaan vercommercialiseerd word is – naar mijn idee – het einde zoek.  Enfin, het zou me niets verbazen als er een ‘wij-houden-er-van-om-het-flappie-lied-te-luisteren-tijdens-de-reebout-op-de-eerste-kerstsdag,-jij-ook?-datingsite’ zou zijn. Zelf date ik (nog) niet via online datingsites maar ik sluit niet uit dat het in de toekomst wel gebeurt.

Hoewel de scheuren in de lans hopelijk groter worden wil ik de lans – voor zover het kan bij een lans – van een andere kant belichten. Naar aanleiding van mijn blog werd ik via Twitter en Whatsapp aangesproken over mijn blog. Tijdens dat gesprek kwam er een andere kant van de lans in het licht te staan. Want is het eigenlijk wel goed dat de taboe op online daten wordt verbroken?

In 2009 zag ik een film – ik weet helaas niet meer welke – waarin een van de acteurs op een gegeven moment iets zei in de trant van: “Internet, e-mail en mobiele telefoons ze zijn maar stom eigenlijk. Ze zijn gemaakt om ons ver van elkaar te houden.” Terwijl ik in gesprek was met haar dacht ik terug aan deze zin. Worden we juist niet ontzettend passief van het internet? Hoewel ik een groot aantal argumenten kan bedenken die het internet in het zonlicht zetten, kan ik ze ook bedenken die internet in een negatief daglicht zetten. Als ik bedenk hoe lang het geleden is dat ik iemand spontaan en impulsief op straat heb aangesproken om kennis te maken met diegene, dan is dat lang geleden. Nee, in plaats daarvan vond ik op een zondagmorgen twee namen in mijn mobiel, die ik had ingevoerd als notitie. Nieuwsgierig als ik was zocht ik ze op om na het zien van hun online profiel te concluderen dat ze leuk genoeg waren geweest om ze aan te spreken. Maar ja, dat was te laat. Weg impulsiviteit.  Reflecterend mag ik concluderen dat ik door het internet – hoe wel ik er gek genoeg voor ben – verminderd impulsieve, spontane of oprechte echte ontmoetingen heb in het echte leven. Het is immers makkelijker en veiliger om het online te doen.

Ik geloof niet dat ik hierin de enige ben. Youp van het Hek illustreerde in zijn oudejaarsconferentie hoe mensen met een mobiele telefoon continue afgeleid werden. Hij vertelde dat hij op een feest was waarin hij oog had voor een nieuwe manier van communiceren. Iedereen checkte om de haverklap zijn mobiel. Twitter, Facebook checken, email of scrabbel. En het erge is, zo vertelt Youp, iedereen vindt het volstrekt normaal. Ik dacht er over na, Want was het niet volstrekt asociaal en abnormaal om in een conversatie je te laten afleiden? Volgens mij wel, blijkbaar is de persoon aan de telefoon, de digitale mens, belangrijker dan de persoon die je tegenover je hebt. Ik doe er aan mee, ik ben er zelfs goed in, maar jammer vind ik het wel.

Enfin, wat nu? Kunnen we er überhaupt iets aan doen of is het een nieuwe manier van communiceren en moeten we er aan wennen? Laten we waken dat ons internetgebruik niet onze spontane, impulsieve acties vermindert. En andersom, laten we de ander niet gek aankijken – of het moet de krantenverkoper zijn – wanneer we spontaan aangesproken worden op straat.

Laat het internet een middel blijven voor echte sociale contacten in real life en niet een doel op zich.

Een reactie op “De ‘andere kant’ van de lans

  1. Anja reageert:

    Hmm, mooi geschreven na de vorige post, die ik me nog heel goed herinner omdat er hooguit een minuut tussen het lezen van deze en de vorige post zat.

    Maar ach, je moet het zo zien. Alles heeft zo zijn voor en nadelen. En je kan er zelf toch vrij weinig aan veranderen wat men “normaal” vind.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ontwerp & Realisatie
Gertjan Janssen