Gertjan Janssen

"Verbeelding brengt je overal"

EO Jong; burn-out

16-04-2012

Uit onderzoek blijkt dat de meeste mensen met burn-out verschijnselen twintigers zijn. Die verschijnselen gaan verder dan de stress die hoort voor en tijdens een tentamenperiode of het afstudeerproces. Afgelopen woensdag ging het over het hebben van een burn-out in het programma Jong. Een programma dat ik niet vaak kijk, maar afgelopen woensdag zat ik ruim van te voren bij de televisie. Reden? Een vriendin van mij vertelde in dat programma over haar burn-out

Paudwina, want daar gaat het om, leerde ik kennen via Niels. Hij had al intensief contact met haar en vertelde over wat het contact tussen hen voor hem betekende. Wat Niels mij, over haar, vertelde maakte mij nieuwsgierig, ik dacht; dit moest wel een bijzonder iemand zijn. Dat bleek een rechtvaardige gedachte toen ik haar persoonlijk leerde kennen. Niels nam haar mee voor een eetdate. Ik leerde haar, die avond, kennen als een energieke jonge ambitieuze vrouw die zin in het leven had. Niet lang nadat ze binnen waren gekomen leerde ik haar voorliefde voor sinaasappelranja kennen. Ik vroeg; ‘Paudwina wil je iets drinken? Ik heb Taxi, dubbelfris, sinaasappelsap, cola light, thee, rose, rode wijn,…’ en nog voordat ik was uitgesproken zei ze.. ‘heb je ook ranja?’. Gelukkig had ik het in huis. Want mevrouw drinkt het liefst de hele dag niets anders dan sinaasappelranja. Ze vind het heerlijk! Dat is maar een van de dingen die er voor zorgen dat ze een mooi mens is! Omdat ook haar te illustreren twitterde ik nog diezelfde avond het volgende (wetende dat mensen dat verkeerd zouden kunnen interpreteren): “Wat een mooie avond; wat is het ontmoeten van een potentiële ‘vriendin’ soms toch verrijkend.”. (reken maar dat ik vragen kreeg)

Ik leerde ook een andere kant kennen. Laten ik zeggen; de kant die we nu allemaal hebben kunnen zien. Want Paudwina heeft net als 700.000 anderen (cbs.nl, 2005) last van een burn-out en vertelt daarvan in het programma Jong. Samen met Niels heb ik programma gezien, in deze blog mijn gedachten daarover.

Allereerst vind ik het ontzettend dapper dat ze met het programma heeft meegedaan. Als ik in haar schoenen zou staan dan zou ik het niet durven om op de nationale televisie het diepste van mijn ziel te laten zien en mij zo (letterlijk en figuurlijk) bloot te geven. Bewonderingswaardig vind ik het! Tegelijk was het gek om haar te zien op de televisie. Nog geen anderhalf maand daarvoor had ze in de stoel gezeten waarin toen zat te kijken. Na het programma bleef ik met een ziek onderbuik gevoel zitten, dat gevoel kan ik het beste omschrijven als het gevoel dat je trek in eten of drinken wegneemt.

In het programma werd het duidelijk welk doel ze voor ogen had. Een goede carrière, een huis met drie verdiepingen, een Q7 bij twee kinderen en slechts een ton per jaar salaris. Met andere woorden, succesvol worden en ze zou er alles aan doen om dat doel te halen. ’s Ochtends vroeg uit bed, naar school, haast direct door naar het werk om daarna weer naar bed te gaan. Een ritme waar ik al gauw gek van zou worden, voor haar het leven om haar doel te realiseren. Alles in het teken van het doel.

Nu heeft ze anderhalf jaar last van de gevolgen van een burn-out. In het programma geeft ze aan dat ze antidepressiva slikt. Het moest van de huisarts, verteld ze, Waarom? Om haar hoofd boven de grond uit te kunnen steken en te zien dat de zon nog wel schijnt. Later word ze door Klaas (programmamaker/interviewer) geconfronteerd met het feit of ze naar haar ex-werkplek wil gaan (Een plek die ze vanwege haar paniekgevoelens al anderhalf jaar heeft gemeden). Op het moment dat gezegd wordt: ‘Als ik er nu heen rijd’, zag en hoorde ik iets veranderen in haar mimiek en stem. De paniek kwam zichtbaar en hoorbaar terug en ze klapte, voor mijn gevoel, dicht.

Toen realiseerde ik me, nog meer als toen ze het vertelde bij mij thuis, hoe diep de burn-out zit en in hoeverre een burn-out je leven overneemt. Ik vond het moeilijk om te zien hoe moeilijk ze het heeft, dat resulteerde in het vechten tegen een overvloed van vocht in mijn traanbuisjes. Hoe graag ik het ook zou willen, ik kan geen draaglast overnemen of wat van mijn draagkracht geven. Ik hoop en bid alleen voor haar en anderen die er last van hebben dat ze er bovenop komen. Dat ze het voelbaar diepe dal kunnen overwinnen en er sterker uit komen.

Jawel, je las het goed, ‘en anderen’. Want ik heb nog twee vrienden die het de afgelopen periode en het ook niet gemakkelijk hebben gehad en soms nog moeten vechten tegen de burn-outverschijnselen. Alle drie zijn het, één voor één mooie mensen die ik zoveel meer gun dan deze ellende.

Een ding wil ik ze beloven, Ik zal, waar ik kan, jullie ondersteunen en helpen.

Heb je het programma nog niet gezien? Dan raad ik je aan om te kijken. Het is aangrijpend, ook het verhaal van Rinze (die niet genoemd is in deze blog), maar tegelijk ook leerzaam. Je kan het kijken op uitzendinggemist

3 reacties op “EO Jong; burn-out

  1. Saskia reageert:

    Mooi stukje!
    Lijkt me inderdaad moeilijk om zo iemand te zien..

  2. Niels reageert:

    ‘Vind ik leuk’ is niet helemaal de juiste knop om nu op te drukken… Maar thanks kerel!

  3. Wat naar voor haar, maar wat ontzettend knap dat ze erover durft te praten op tv! Ik zal het eens een keer gaan kijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ontwerp & Realisatie
Gertjan Janssen