Gertjan Janssen

"Verbeelding brengt je overal"

Dat dubbele gevoel

20-01-2012

Het geeft een gek en dubbel gevoel; Momenteel zit voor het laatst, als inwoner van Leiden, in de trein naar het noorden. Enerzijds zie ik er naar uit om weer in Groningen te wonen en af te studeren. Anderzijds is Leiden een leuke gezellige stad in een leuke omgeving. Ik heb het idee dat ik nog zoveel meer had kunnen beleven in Leiden en omstreken.

Vorig jaar april zat ik op het kantoor van de VNN. Ik liep stage en mijn vierde studiejaar leek ver weg. Ik dacht; eerst mijn stage halen dan zien ik wel verder. Langzaam werd het duidelijk dat ik mij bij de VNN wel op mijn plek voelde. Ik bedacht dat ik wel graag met deze doelgroep zou willen werken. Ergens vond ik deze openbaring eng. Ineens werd duidelijk wat ik met een deel van mijn leven wilde doen: Als hulpverlener ambulant aan de slag in de verslavingszorg. Tijd om daar over na te denken kon niet langer uitgesteld worden. Ik kwam erachter dat de Hanze Hogeschool al snel wilde weten wat ik wilde doen in mijn vierde jaar. Wilde ik een specialisatie/minor volgen in Groningen? of toch mijn vleugels spreiden? Surfend op het internet leerde ik dat er zowel in Zwolle als in Leiden een minor Verslavingszorg gegeven werd. Instinctief voelde ik dat Leiden een goede plaats voor mij zou zijn. Onder de rivieren, de andere kant van het land, een uitdaging en – wat geheel in het beeld van 2011 paste – buiten mijn comfortzone. Na een telefoongesprek met de coördinator kwam ik erachter dat ik binnen twee dagen de keus moest maken. Zonder er veel bij na te denken koos ik voor Leiden. Later kon ik altijd zien hoe ik het praktisch moest doen.

Inmiddels zijn we wat maanden verder. Wat heet, het duurt geen drie week meer voordat ik mijn laatste tentamen alweer heb. Ik ben verhuisd naar Leiden en heb daar een mooie en leerzame tijd gehad (daarover volgende week meer). De minor heeft voldaan aan hetgeen wat ik hoopte te leren, maar heeft niet al mijn verwachtingen waargemaakt. Ik heb veel nieuwe inzichten gekregen die de herhaling van onderwijs doet vervagen. Daarnaast heb ik het idee dat ik, door deze minor aansluitend aan mijn stage, volwassen ben geworden in het maatschappelijk werker zijn. Ik heb een groep leuke klasgenoten leren kennen en ben oprecht van plan het verwateringsproces – die ontegenzeggelijk toch zal plaatsvinden – te vertragen. Wie weet dat ik ze nog eens opzoek met mooi weer of ze uitnodig in Groningen, kunnen zij eens boven de rivieren kijken. Misschien is er zelfs iemand zo gek om te komen.

Ik schreef al dat de minor voldaan had aan wat ik hoopte te leren maar dat niet al mijn verwachtingen voldaan zijn. Daarover wil ik dit kwijt: Organisatie-technisch zijn er, zo hier en daar, wel wat zaken aan te merken op de minor. Ik denk dat een organisatie, zoals in dit geval de Hogeschool Leiden, die externe studenten aanneemt hen een zo goed mogelijk indruk wil geven van de hogeschool. Bijvoorbeeld voor mond op mond reclame. Dan mag het, in mijn ogen, niet gebeuren dat handleidingen van bepaalde vakken nog niet af zijn op het moment dat de colleges gegeven moeten worden. In dit geval waren er goede persoonlijke redenen waarom dit vertraagd was. Toch vind ik dat een organisatie ervoor moet zorgen dat er back-upondersteuning is om dit soort fouten te voorkomen. Zwart wit gezien mag het niet gebeuren dat op de hogeschool het onderwijs – waar ik flink voor betaal – niet duidelijk gegeven kan worden omdat de randzaken nog niet klaar zijn. Ongeacht welk verlies er geleden wordt. Dit is, niet docent, maar de hogeschool aan te rekenen. In ons geval zorgde dit voor veel irritatie en veel onduidelijkheid. We hadden als studenten geen idee wat er van ons werd verwacht. Dat zorgde voor veel frustratie.

Toch is het zo dat iedereen, zowel studenten als docenten, zijn of haar best heeft gedaan om het zo goed mogelijk te laten verlopen. Dat dit niet altijd goed uit de verf kwam is jammer maar niet onoverwinnelijk. Dat is wel gebleken. Wat voor mij uiteindelijk telt zijn de punten. Die moet ik eerst halen. Wat vervolgens blijft zijn die dubbele gevoelens.

Een reactie op “Dat dubbele gevoel

  1. Desiree reageert:

    Dat soort organisatorische problemen blijf je helaas altijd houden 🙁 Toch blijft het ook gewoon ontzettend cool hoe je in zo’n korte tijd zo’n belangrijke keuze hebt durven maken 🙂 Succes met de laatste loodjes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ontwerp & Realisatie
Gertjan Janssen